Archief voor de ‘UB’ Tag

TWIT #32

TWIT

Een nieuwe start

Eigenlijk had deze tweet aan prominente plaats verdiend in aflevering 21 van TWIT:

Na de bekendmaking van de benoeming van Maria Heijne tot nieuwe bibliothecaris vorige week maandag volgde twee dagen later het nieuws dat de realisatie van de nieuwe Universiteitsbibliotheek Binnenstad weer een stap dichterbij was gekomen met de keuze voor de combinatie van MVSA Architects (maar zonder Jeroen van Schooten) en Architectenbureau J. van Stigt. We hebben dus het stadium van ‘uithuilen en opnieuw beginnen‘ ver achter ons gelaten en kunnen na de zomer met nieuwe energie de fase van het architectonisch ontwerp in.

MVSA Architects is vooral bekend van spraakmakende gebouwen als het hoofdkantoor van de ING in Amsterdam en op dit moment de vernieuwing van winkel- en kantorencomplex New Babylon in Den Haag. André van Stigt (en het bureau dat hij van zijn vader heeft overgenomen) heeft in de afgelopen decennia in Amsterdam vooral naam gemaakt met de renovatie van het Olympisch Stadion, Pakhuis Willem de Zwijger en op dit moment de tramremise De Hallen. Samen hebben de twee bureaus recent de voormalige Rijkspostspaarbank aan de Amsterdamse Van Baerlestraat getransformeerd tot het Conservatorium Hotel. Iedereen is nu heel benieuwd wat deze architectencombinatie voor oplossingen gaat aandragen voor de complexe puzzel die op het Binnengasthuisterrein gerealiseerd moet worden.

En dat dat in tegenstelling tot het afgelopen decennium onder een gunstig gesternte gaat gebeuren mag uit deze reactie blijken:

Van Stigt verkende al eerder, op verzoek van de omwonenden en andere belanghebbenden, de mogelijkheden van inpassing in de bestaande panden. Verder zullen we niet verlegen hoeven te zitten om andere input, zoals kort geleden al van twee HvA-studenten en in de loop van dit jaar een rapportage van de wetenschapswinkel van de universiteit van Wageningen die momenteel op verzoek van de vereniging VolBG wordt opgesteld.

Check Check Double Check

Sisyphus

Voor veel UB-medewerkers, verwend als ze zijn met werken in de Amsterdamse binnenstad, is het een soort reis naar het einde van de wereld: ons boekendepot in Amsterdam Zuidoost, achter het AMC. Voor mij maakt het eigenlijk niet zo veel uit. Als ik ‘s ochtends noordwest-waards rij richting Amsterdam-Centrum heb ik ongeveer een half uur nodig om op m’n werk te komen. Kies ik voor de richting zuidwest dan ben ik in dezelfde tijd bij ons boekendepot. En dat heb ik dan ook vanochtend gedaan om daar mijn bijdrage te leveren aan ons gezamenlijke zomerproject: de standcontrole in dat boekendepot. Een groot aantal collega’s was me inmiddels al voorgegaan (en hebben daar ook al verslag van gedaan), zodat ik om klokslag 9.00 uur  in een goed-geoliede rijdende trein kon springen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Gewapend met een potlood, een stapel printjes met zo’n 1.000 boektitels + signaturen, een portofoon, een sleutel, formuliertjes met de tekst “Band afwezig i.v.m. Standcontrole”, alles netjes op een boekenkarretje, werd ik met 3 andere collega’s bij verschillende compactuskastenblokken neergezet met de opdracht: staat op de plank wat er volgens de catalogus zou moeten staan? Na zo’n vijf uur werken en twee stapels printjes later (zo’n 2.000 titels dus) moest ik constateren toch zo’n 40 van die formuliertjes gebruikt te hebben. Er bleken dus zo’n 40 boeken op de plank te staan, netjes met een signatuur, die niet op de print met de catalogusgegevens vermeld stonden. Boek dus van de plank gehaald, formuliertje er voor in de plaats en boek op het boekenkarretje. Het omgekeerde gebeurde maar een enkele keer: er stond een boek op de printjes dat niet op de plank stond. Ook dat zal dus nog een keer gecontroleerd moeten worden. Verder kon ik nog een aanvrager van een boek tevreden stellen, die in 2010 het gevreesde ‘p.o.’ (plaats open) te horen had gekregen. Het boek dat hij wilde lenen bleek precies honderd banden verder dan het plaatssignatuur aangaf gewoon op de plank te staan. Ooit verkeerd teruggezet; nu weer netjes op z’n plaats en uitleenbaar. Waarmee het nut van deze exercitie meteen al bewezen is.

Aan speculaties over hoelang het gehele project zal gaan duren en hoe ver we aan het einde van de zomer blijken te zijn waag ik me hier maar niet. Maar als je hier een dag geweest bent, realiseer je je wel dat het een enorme klus is. Waar ik echter graag vandaag een bijdrage aan geleverd heb. Als herinnering krijgt elke deelnemer een lampje annex flessenopener met opdruk. Op de weg terug naar huis heb ik me nog lang af zitten vragen of daar nog een diepere bedoeling achter zit. Thuisgekomen wist ik het. Van zo’n dag in het (droge) magazijn krijg je behoorlijk dorst. De opener is dus al gebruikt. Proost!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

WIGWezen!

Nee, dit is geen typo. Er staat echt bewust WIGWezen. WIGW is was namelijk de afkorting van de naam van de sector van de bibliotheek waar ik zo’n 14 jaar leiding aan heb gegeven: de sector Wetenschappelijke Informatie Geesteswetenschappen, oftewel de afdeling waarin de vakreferenten werkzaam op het gebied van de geesteswetenschappen in de UB Amsterdam waren ondergebracht. Jarenlang had het interne mededelingenorgaan van de sector de (intern) fameuze naam WIGWijzer, en nu dus WIGWezen. De sector houdt namelijk vandaag, 1 juni 2013, als gevolg van een organisatieverandering waar we al enige tijd mee bezig zijn, op te bestaan. En dat is het waard om even bij stil te staan.

En hoe met het dan verder met het hoofd van die sector? Wel, die begin a.s. maandag aan een nieuw avontuur als adjunct-directeur van de UB Amsterdam. Op een andere plek in de organisatie, met andere medewerkers, met andere verantwoordelijkheden, ennehhhh … met andere uitdagingen.

‘Betekent dat nu ook dat je dat “een beetje adjunct” uit de header van je blog gaat halen?’,  vroeg een van mijn collega’s deze week. Nee, dat ben ik zeker niet van plan. Dat “een beetje adjunct” (al een tijdje voorafgegaan door ‘a.k.a.’,  also known as) is een soort van geuzennaam geworden, waar een deel van mijn blogbekendheid nog steeds van af hangt. Vaak genoeg zie ik dat lezers via een zoekactie op ‘beetje adjunct’ hier terecht zijn gekomen.

Tja, en wat plaats je hier nu als bijpassende illustratie bij? Een biggelende traan? Wijdse vergezichten? Nou, laat ik deze maar nemen:

Like

TWIT #5

TWIT

Crowdsourcing standcontrole

Controleren

Het was een van de eerste afkortingen waar ik als jongste bediende in de UB mee geconfronteerd werd (overigens een uit een zeer overvloedig arsenaal aan afkortingen dat ik ooit nog eens getracht heb te ‘vangen’ in een Afkortingen ABC voor de UBA; een poging die uiteraard jammerlijk mislukt is). Maar goed, een van de eerste: dat was de afkorting p.o. Pas veel later hoorde ik waar die afkorting voor stond: plaats open, het angstvisioen én de grootste steen des aanstoots van iedere magazijnbeheerder. Gebruiker vraagt boek uit magazijn aan, magazijnmedewerker wil aangevraagde boek van de plank halen, @#$%^!, boek staat er niet, plaats open, ontevreden gebruiker.

Heb je een kilometer boeken in je magazijn staan (toch waarschijnlijk zo’n 40 à 50.000 banden) dan is een periodieke standcontrole om alle p.o.’s te traceren nog wel een haalbare kaart, maar gaat het om zo’n 75 kilometer magazijnplaatsing dan is dat wel even van een andere orde. Je kunt dan één medewerker een jaar vrij maken en dan band voor band laten controleren of wat er in de catalogus staat overeenkomt met hetgeen daadwerkelijk op de plank is terug te vinden. En vervolgens hopen dat die ene medewerker na dat ene jaar ongeveer klaar is en niet gek is geworden of tussentijds ontslag genomen heeft. Of … of je kunt al je medewerkers (en gelukkig hebben we er veel in Amsterdam, zeker als je ook nog eens onze collega’s van de HvA-bibliotheek meetelt) inschakelen voor minimaal een werkdag en zo de werklast van een dergelijke exercitie over veel medewerkers verdelen. En dat gaan we dus deze zomer doen. Van directeur tot IBL-medewerker, van informatiespecialist tot metadataexpert, we worden allemaal ingeschakeld om in ons magazijn in Amsterdam-Zuidoost een wezenlijke bijdrage te leveren aan die broodnodige standcontrole. Alle leidinggevenden hebben niet alleen de opdracht gekregen zelf ook een dag hun bureau gedag te zeggen, maar daarnaast al hun medewerkers te enthousiasmeren en te faciliteren om bij te dragen aan deze gemeenschappelijke activiteit. Doel: een catalogus die alleen nog maar verwijst naar boeken die ook daadwerkelijk op de plank staan. Kortom: 0 (nul) p.o.’s (plaats open).

En wie profiteren hier nu wel niet allemaal van?

  • gebruikers worden niet meer geconfronteerd met aanvragen uit het magazijn die niet gehonoreerd kunnen worden
  • magazijnmedewerkers leggen niet voor niets kilometers af in het magazijn voor materiaal dat niet meer op de plank staat
  • informatiespecialisten kunnen er bij deselectie uit de open opstelling op vertrouwen dat een tweede exemplaar van een titel niet alleen volgens de catalogus maar ook in werkelijkheid in het magazijn op de plank staat
  • onze collega-UKB bibliotheken kunnen er bij hun deselectie-activiteiten op rekenen dat de holdinggegevens voor de UB Amsterdam in het GGC betrouwbaar zijn.

Noem dat maar eens niet een win-win-win-win-situatie. ;-)

Win-Win

Inside-Out, maar dan elders

inside-out

Het gebeurde aan het eind van een geanimeerde middag waarin met een groep van zo’n 40 studenten, onderzoekers, docenten, medewerkers van het faculteitsbureau en bibliotheekmedewerkers druk gebrainstormd was over onze visie op de campus Binnenstad, de plek waar over een jaar of zeven de gehele faculteit der Geesteswetenschappen én de Universiteitsbibliotheek (Binnenstad) gevestigd moeten zijn. Ja, we zijn inderdaad uitgehuild en opnieuw begonnen, en werken nu keihard aan de realisatie van een langgekoesterde droom: een nieuwe locatie voor de geesteswetenschappelijke bibliotheek van de UvA, het hart van een nieuwe universitaire campus op het Binnengasthuisterrein en de aanpalende Oudemanhuispoort. We waren dus bezig met de laatste wrap-up, die meestal het gevaar in zicht bergt een herhaling te zijn van hetgeen al in eerdere terugkoppelingen van werkgroepjes naar voren is gebracht. Maar dat gold niet voor dit punt.

Wat is de meerwaarde van de clustering van de nu nog verspreid gehuiste faculteit op één fysieke locatie voor de stad Amsterdam? Dat was de vraag die beantwoord moest worden. Rapporteur Steph Scholten begon zijn samenvatting met de observatie dat hem opgevallen was dat de aanwezige geesteswetenschappers deze kwestie vooral outside-in benaderden: op welke manieren halen we de stad binnen de poorten van de campus om te laten zien wat voor moois daar wel niet gebeurt? Welke faciliteiten zouden er in het nieuwe gebied gecreëerd moeten worden om al dat geesteswetenschappelijke moois voor het voetlicht te brengen? Waarom, zo vroeg Steph zich af, benaderden die geesteswetenschappers deze problematiek niet veel meer inside-out: buiten de poorten van de campus de stad opzoeken en dáár laten zien wat de universiteit allemaal te bieden heeft.

Voor ons, aanwezige bibliotheekmedewerkers, was het natuurlijk een soort Aha-Erlebnis, gepokt en gemazeld zoals we inmiddels zijn in Lorcan Dempsey’s mantra van de inside-out library. Misschien moeten we hem voor een volgende keer gewoon uitnodigen. Kunnen die geesteswetenschappers ook hun voordeel mee doen ;-)

UBBG

Nostalgie

Eerlijk gezegd had ik niet meer verwacht er nog ooit een onder ogen te krijgen, laat staan een die ook nog eens recent daadwerkelijk gebruikt zou zijn. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit, evenals sommige hardnekkige bibliotheekgebruiken.

Herinnert u zich deze nog? Ik kon m’n ogen eigenlijk niet geloven:

En netjes afgetekend op 23 september 2012.
De universiteitsbibliotheek anno nu. Er is dus nog steeds ruimte voor verbetering, ook in Enschede…

Beeldmateriaal, ‘t blijft zoeken

Al weer een flink aantal jaren geleden hebben we ons intern in de UB beraden over een licentie op ARTstor, het zusje van JSTOR dat digitaal beeldmateriaal beschikbaar maakt voor onderwijs en onderzoek; beeldmateriaal waarvan de rechten voor dergelijk gebruik zijn afgekocht. Gegeven het succes van JSTOR ging iedereen er eigenlijk van uit dat we ook maar meteen een licentie moesten afsluiten voor ARTstor, ondanks de fikse licentiekosten van ca. € 20.000 per jaar. Een aantal discussie-sessies met docenten en onderzoekers kunstgeschiedenis en een proefperiode leidden echter tot een ander besluit: geen licentie op ARTstor gelet op het ontbreken van (in ieder geval door Amsterdamse kunsthistorici) veel gebruikt materiaal en de omslachtige wijze van beschikbaar maken van het beeldmateriaal in een onderwijssituatie (lees: integreren in PowerPoint).

In plaats van ARTstor kozen we voor een drieslag: de ontwikkeling van een interne opslag- en deelfaciliteit voor eigen beeldmateriaal (wel gerealiseerd, maar inmiddels ook al weer ten grave gedragen), licenties op kleinere, meer op de lokale behoeftes toegesneden beeldbestanden (Prometheus bijvoorbeeld, maar inmiddels ook al weer geannuleerd, en Arkyves) én de inrichting van een database van vrij beschikbaar beeldmateriaal op internet. Dat laatste eerst in de vorm van de Portal Beeldmateriaal (dankzij de Wayback Machine nog steeds te bewonderen) en sinds anderhalf jaar ondergebracht in een webbronnen-database om studenten en docenten snel naar dat beeldmateriaal toe te leiden.

En wat lees ik nu in het artikel Digital Images in Teaching and Learning at York University? De samenvatting en conclusies spreken eigenlijk voor zich:

To summarize the results, licensed image databases receive low use and pose pedagogical and technological challenges for the majority of the faculty members in Fine Arts that we surveyed. Relevant content is the overriding priority, followed by expediency and convenience, resulting in a heavy reliance on Google Images Search. Copyright considerations rank lower in priority and are perceived as a barrier to expediency and convenience. There is also a direct correlation between comfort level with technology and the use of digital images in teaching. Licensed image databases are challenging to use and faculty members surveyed have insufficient training and technical support to fully exploit them. Feedback received from librarians and visual resources staff at other institutions polled suggests that their experience mirrors our findings.

En toch. In Nederland heeft Groningen al heel lang een licentie op ARTstor en recent heeft ook Leiden zich daar bij gevoegd. Moeten wij daar in Amsterdam dan toch ook toe over gaan? Of ons vooralsnog tevreden stellen met het feit dat we al gedaan hebben wat ze zich in Toronto voorgenomen hebben: “On the basis of the feedback received from our survey the Libraries are also exploring the creation of a library digital images Web portal that would provide links to image sites.”

Ondertussen houdt ARTstor zelf natuurlijk het verkoop-vuurtje hoog met presentaties als deze:

Uithuilen (een beetje) en opnieuw beginnen

Vanmorgen werd bekend dat de UvA, onder bepaalde voorwaarden, bereid is af te zien van de sloop van twee rijksmonumenten op het Binnengasthuisterrein ten behoeve van de bouw van een nieuwe Universiteitsbibliotheek. Indien het Dagelijks Bestuur van het Stadsdeel Centrum en de UvA overeenstemming kunnen bereiken over de herbestemming van de twee monumenten (inclusief de consequenties voor de monumentale waarden van de gebouwen) en de gedeeltelijke bebouwing van de binnenhof, het liefst voor 1 mei, dan lijkt de realisering van een nieuwe bibliotheek eindelijk echt dichterbij te komen.

De berichtgeving over deze nieuwe wending in dit bibliotheek-feuilleton is hier terug te vinden:

UvA

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 47 andere volgers