Archive for the ‘rss’ Tag

TWIT #18

TWIT

Advertenties

TWIT #9

TWIT

https://twitter.com/EricHennekam/status/319714797522407424

GRexit

RIP GR

Het bericht

GR blogbericht

De schok

Trending topic

GR trending

De petitie

GR petitie

(binnen 24 uur meer dan 70.000 ondertekenaars. Dat had voor Dale Askey toch ook eigenlijk gemoeten)

The movie

To be continued …

Bonus

GR klok

(via Save Google Reader)

Blik in de spiegel op herhaling

Vorig jaar schreef ik hier over een onderzoek naar het gebruik van online tools, inclusief web 2.0-toepassingen, door bibliotheekmedewerkers, een blik in de spiegel. Dat was een momentopname met alle beperkingen die daaraan kleven. Gelukkig is het onderzoek een jaar later herhaald, jammergenoeg overigens niet met een geheel identieke vraagstelling want dan zouden de resultaten nog beter vergelijkbaar zijn, zouden we (wellicht) echte trends kunnen destilleren.

Nu gaat dat toch wat moeizaam. Bij de presentatie van de resultaten wordt daar betrekkelijk makkelijk over gedaan: de belangrijkste verandering wordt geconstateerd in het gebruik van social networking sites (Facebook, Twitter, etc.): van 35% dagelijks gebruik naar 46%. Alleen, die 46% heeft betrekking op dagelijks privé gebruik; voor het werk is dat nog steeds ‘maar’ 23%. Hier wreekt zich duidelijk de veranderde vraagstelling.

Discussielijsten blijken onveranderd populair (“Despite their definite 1.0 clunkiness, they are still useful and used .”), terwijl rss-feeds zich net als vorig jaar nog steeds niet in een grote populariteit kunnen verheugen bij bibliotheekmedewerkers. Ik deel de verbazing van de WebJunction-blogger dat bijna de helft van de respondenten het nog steeds zonder blijkt te kunnen doen. ‘Onbewust onbekwaam’, blogde ik vorig jaar wellicht een beetje onaardig. Misschien zou ik het anders moeten formuleren: ze weten niet wat ze missen!

Fachreferent(inn)en

Als ik m’n feeds in Google Reader kort analyseer, dan komt er toch een betrekkelijk homogeen (anderen zouden misschien zeggen: eenzijdig) beeld naar voren: het zijn er precies 100 in getal, waarvan 55 op Nederlandse sites en blogs en 45 op Engelstalige sites en blogs, vooral uit Engeland en de VS. Er komt er nog steeds af en toe eentje bij, in het verwijderen van drooggevallen bronnen ben ik daarentegen wat minder consciëntieus. Homogeen zei ik dus, zeker wat taal betreft; blijkbaar wordt er in het Duits of Frans onvoldoende interessants gemeld. Maar is dat inderdaad zo?

Ik moest daar over nadenken toen ik door de voorloper van RSS geattendeerd werd op een nieuw Duitstalig artikel over vakreferenten (in onberispelijk Duits uiteraard Fachreferenten und Fachreferentinnen). Uit een vorig leven, zo lang geleden lijkt het in ieder geval, heb ik nog een aantal SDI-attenderingen lopen in PiCarta, waaronder één op ‘vakreferent’ en alle varianten in de moderne talen daarop. Af en toe levert dat een mailtje op, zoals deze week.

Het artikel zelf doet verslag van een Tagung van zo’n 80 (!) vakreferenten sociologie uit Duitsland. Nogal traditioneel qua opzet en met veel onderwerpen (licenties, onderzoeksdata, bibliometrisch onderzoek) die ook bij ons regelmatig tijdens conferenties de revue passeren. Maar aan de andere kant ook weinig hemelbestormend. Misschien moet ik daarom mijn SDI-attendering eens gaan omzetten naar Informationsspezialisten. Een korte zoekactie op die term leverde o.m een artikel met de titel Spurenleser im Daten-Dschungel op. Alleen voor dergelijke titels zou je al meer Duits moeten gaan lezen.

Een blik in de spiegel

If you build it, will they come? is de wat retorische titel die door het Britse Research Information Network is meegegeven aan hun onderzoeksverslag over het gebruik van web 2.0-toepassingen (‘dingen’) door Britse onderzoekers. Nee, ze komen dus niet vanzelf tenzij het aanleren van het nieuwe kunstje weinig energie vereist, het nieuwe kunstje ook eenvoudig in te passen is in bestaande werkpraktijken en het nut, vooral uit te drukken in tijdwinst, direct duidelijk is. Op zich niet zo’n verbazingwekkende conclusie, maar het is goed je te realiseren dat er veel meer kán, en wellicht ook nuttig lijkt, dan dat er in de realiteit gebruikt zal worden. If you build it, they may come, maar een garantie voor succes is er niet.

Belangrijke vraag daarbij is ook: gaat dat bij ons, informatiespecialisten, dan anders? Komen wij wel als er iets gebouwd wordt? Het ook al niet verrassende antwoord op deze vraag is eveneens: nee, niet vanzelf. Dat wordt nog eens duidelijk uit het recente onderzoek van WebJunction naar het gebruik van online tools, inclusief web 2.0-toepassingen, door bibliotheekmedewerkers. Onderstaande grafiek vat de uitkomsten samen:

2010 survey Usage of Online Tools

Dat discussielijsten nog steeds de meest (= intensiefst) gebruikte online tool zijn, verbaast me niet echt. Waar ik echter door verrast werd, was het geringe gebruik van rss-feeds. Dat zou nog duidelijker uit bovenstaande grafiek blijken als er voor gekozen zou zijn in aflopende volgorde de niet-gebruikte online tools te presenteren. 50% van de aan dit onderzoek deelnemende bibliotheekmedewerkers zegt rss nooit te gebruiken.

Ik kan me dat niet meer voorstellen. Een aantal maanden geleden heb ik al eens beschreven hoe ik van de leg raakte toen mijn feedreader door onze lokale IT-afdeling om zeep was geholpen. Inmiddels ben ik heel tevreden over Google Reader en ik zou echt niet weten hoe ik op een andere wijze nog enigszins greep zou kunnen houden op wat er in de bibliotheek- en informatiewereld om mij heen gebeurt zonder rss. Kunnen anderen dat wel, of denken ze dat te kunnen, of verkeren ze in die gelukzalige toestand van ‘onbewust onbekwaam’?

Back in business

Hoe is het nu met die blogger die van de leg was? Nou, daar gaat het inmiddels heel goed mee. Hij heeft FeedDemon afgezworen. De helpdesk van het Informatiseringscentrum meldde zich nog wel na een week of drie, er kon dit keer zelfs een excuus af, maar mijn feeds was ik toch echt kwijt. ‘Sorry, meneer’.

Ondertussen was ik al  overgestapt op Google Reader. M’n verzameling feeds weer opgebouwd (kost toch weer flink wat uurtjes) en me nu dus ook hiervoor ‘overgeleverd’ aan de Mountain View-moloch. ZB Digitaal had een paar dagen geleden dit fraaie filmpje over Google met als commentaar: “willen we Google nu vertrouwen of niet? Ik laat het nog steeds in het midden.”

Google als the indispensable frenemy. Ik kan er voorlopig ook niets anders van maken.

OTOO

Ik ben behoorlijk thuis in de wereld van afkortingen (ooit nog eens begonnen aan een interne UBA afkortingenlijst, die momenteel een wat zieltogend bestaan leidt op ons intranet), maar soms word ik nog wel eens verrast door een nieuwe die ik niet onmiddellijk thuis kan brengen. OTOO is er zo een. On the order of? Nee hoor, het is Online Toepassingen voor Onderwijs en Onderzoek, een nieuwe dienst van onze eigen bibliotheek. Ik ben nog niet meteen gegrepen door deze nieuwe vinding, net zo min als dat ik HumOz ooit echt ben gaan waarderen. Maar dat is misschien ook helemaal niet belangrijk, als de afko maar blijft hangen.

De eerste toepassing die onder de aandacht van onze gebruikers wordt gebracht is, gezien mijn malheur van afgelopen week, heel toepasselijk RSS. De UBA gaat het gebruik van Google Reader ondersteunen en aangezien dat de reader is die ook door enkele collega’s wordt aangeraden (dank voor jullie reacties!) ga ik de overstap ook maar maken. De helpdesk heeft nog niets van zich laten horen, dus ik vrees dat ik m’n oude feeds echt kwijt ben. Uithuilen en overnieuw beginnen.

’t Scheelt overigens flink wat tijd, zo’n leven zonder feeds… 😉

Van de leg

Ik ben sinds afgelopen maandag niet in m’n goeie doen. Reden? Ik ben m’n rss-feeds kwijt en heb daarmee het gevoel dat m’n informatiehuishouding in het honderd loopt. Nu heb ik altijd geprobeerd het aantal feeds te beperken en had in de loop van twee jaar zo’n dertig feeds verzameld die m’n behoefte om op de hoogte te blijven van het wel en wee in informatieland meer dan bevredigden. En nu ben ik ze sinds maandag kwijt en het gevoel onthand te zijn, achter te (gaan) lopen, niet langer op de hoogte zijn wordt met de dag sterker.

Hoe dat allemaal zo gekomen is? M’n pc op m’n werk is afgelopen weekend onder handen genomen door ons lokale informatiseringscentrum. Niets ernstigs werd van te voren gezegd, wat kleine updates van onderdelen van de standaard uva-werkplek. Geen voorzorgsmaatregelen getroffen dus en in eerste instantie leek het maandagmorgen ook allemaal goed te gaan: pc startte netjes op, de mail opende zich zoals gewoonlijk (en dat gaat nog wel eens mis bij dit soort onderhoud) evenals m’n feedreader, FeedDemon. Die zat bij de oplevering standaard in onze werkplek, daar had ik eerder mee gewerkt en was ik tevreden over, en door niet iets web-based te kiezen bleef de fictie van scheiding tussen werk en privé (al grondig verstoord door webmail en vpn) nog een beetje in stand: in de weekends en avonduren geen feeds lezen! Maar toen ik na het wegwerken van de weekend-mail een blik wierp op FeedDemon kwam er een behoorlijke vloek over m’n lippen: leeg, nada, niets! Alsof ik die ochtend voor het eerst het programma opende. Al m’n feeds weg en niet het gebruikelijke maandagochtend-aantal van zo’n 50 ongelezen berichten.

Dikke bult, eigen schuld, zullen er ongetwijfeld velen denken. Is toch achterhaald, zo’n pc-gebonden programma. Dat moet toch gewoon web-based, kun je er altijd bij. Dat laatste is inderdaad zo, maar dat moet je ook maar willen.

Uiteraard helpdesk gebeld of ze dit ook wisten en, belangrijker, of ze het ook op konden lossen. Het duurde even voordat er een reactie kwam: ja, het spijt ons erg meneer, blijkbaar was er iets bij uw instellingen verkeerd waardoor de gegevens uit uw feedreader niet meegenomen zijn in de update. ‘Maar met alle andere gegevens is het toch wel goed gegaan?’ Ja, haal je de koekoek! Dat hóórt toch ook goed te gaan. Na nog enig onderzoek achter de schermen is er vervolgens een call aangemaakt, maar men bood mij weinig kans op succes. Kwestie van ‘jammer, maar helaas’, en een verontschuldiging kon er niet vanaf.

Streefdatum van afhandeling van de call: 15 februari. Tot die tijd wacht ik dus nog maar even af, tegen beter weten in, of die feeds toch nog ergens uit een of andere backup worden opgeduikeld. En in de tussentijd zit ik me af te vragen of ik nu straks toch weer FeedDemon ga gebruiken of misschien toch maar over moet stappen naar zo’n web-based reader. En als ik dat laatste zou doen, welke dan? Wie o wie?

En ondertussen voel ik me dus een beetje van de leg, minder op de hoogte dan ik me zou willen voelen. Rss is inderdaad voor mij een essentieel onderdeel geworden van m’n informatiehuishouding.