Archive for the ‘Rathenau Instituut’ Tag

Op de hoogvlakte

Afgelopen week verscheen er een interessant rapport van het Rathenau Instituut. Een terugblik op 20 jaar onderzoeksevaluatie in Nederland, eerst op basis van VSNU-protocollen en vanaf 2003 op basis van het Standard Evaluation Protocol (SEP). Het rapport is kort in z’n soort (nog geen 20 pagina’s), kent een aantal onthullende grafieken en taalgebruik dat gelukkig nu eens niet verhullend is.

Voorbeeldje?

In onderstaande tabel staat aangegeven wat het doel is dat verschillende landen nastreven met hun systeem van landelijke onderzoeksevaluatie. In een aantal landen is dat duidelijk:  En in Nederland? Zie de tabel (p.15). 😉

Rathenau1

De auteurs van het rapport vatten dat als volgt samen: “het (ontbreekt) in Nederland aan een nationale doelstelling, aan een centrale organisatie die verantwoordelijkheid draagt en aan voorgeschreven consequenties verbonden aan de uitkomst van een evaluatie. De Nederlandse situatie is uniek: de verantwoordelijkheid ligt volledig bij de instellingen.”

Onderstaande grafiek (p.10) is de meest opvallende uit het rapport: in de afgelopen twintig jaar is de gemiddelde beoordeling van dat onderzoek voor alle vijf onderzochte criteria gestegen van een 3,5 (tussen voldoende en goed, op een schaal van 5) naar 4,5 (tussen zeer goed en excellent, op een inmiddels aangepaste schaal van 5). Kortom, gemiddeld is ons wetenschappelijk onderzoek internationaal concurrerend, zo niet wereldleidend!

Rathenau2

Het deed bij mij meteen de vraag postvatten: wordt er dan nooit meer een ‘laag’ cijfer uitgedeeld? (er rekening mee houdend dat zelfs een 2 volgens de huidige schaal nog altijd een voldoende is). Daarvoor zou ik natuurlijk toegang moeten hebben tot de database die aan het onderzoek van Rathenau, overigens in samenwerking met CHEPS van de Universiteit Twente, ten grondslag ligt: de PER Base waarin de resultaten van alle onderzoeksevaluaties sinds 1993 zijn opgeslagen. Op de websites van Rathenau en CHEPS is echter geen link naar die database terug te vinden. En dus maar de vraag daarnaar op Twitter gezet:

Het antwoord van Rathenau kwam de volgende dag:

Nu kan ik dat wel doen, maar het is natuurlijk toch raar dat in het huidige tijdsgewricht van verantwoording en transparantie een dergelijke database niet gewoon voor iedereen toegankelijk is. Zou het feit dat dat niet zo is wellicht samenhangen met het feit dat universiteiten, in tegenstelling tot hetgeen ze daarover afgesproken hebben, onderzoeksevaluaties niet in alle gevallen openbaar maken? En dat ze dus ook niet willen dat iedere willekeurige Nederlandse burger door te neuzen in die database er achter zou kunnen komen dat toch niet al dat wetenschappelijke onderzoek excellent en wereldleidend is?

Het Nederlandse hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek wordt regelmatig vergeleken met een hoogvlakte zonder pieken. Ik ben toch ook benieuwd of die hoogvlakte niet enkele diepe dalen kent.

Advertenties

Ik ben een liefhebber!

Ik ben geen welwillende, bedachtzame of onderzoeker pur sang, maar een liefhebber. Althans dat zegt de relevantiewijzer van het Rathenau Instituut die het instituut samen met de Jonge Akademie van de KNAW ontwikkeld heeft om te bepalen hoe wetenschappers staan tegenover valorisatie (de benutting van wetenschappelijke kennis door maatschappelijke partijen). Even 10 minuten de tijd nemen en je weet tot welke categorie je behoort:

Je krijgt er ook nog een mooi sterdiagram bij dat laat zien hoe jij je tot je collega’s binnen je eigen wetenschapsdomein verhoudt.

Voor een geesteswetenschapper scoor ik steeds hoog. Maar ja, ik ben ook eigenlijk geen geesteswetenschapper. Nog een keer invullen dus…