Archive for the ‘geesteswetenschappen’ Tag

Weekendvitaminen #49

Op het nachtkastje

Beeld van de week

Geinig. En met dank aan Stephen Abram.

Advertenties

Weekendvitaminen #44

Op het nachtkastje

Beeld van de week

’t Begon met deze tweet afgelopen dinsdag:

Via de tweet kwam ik terecht bij de bijeenkomst waar Ellen Collins aanwezig was, JISC Collections 2012 Conference in Bristol, en de spreekster waar zij naar luisterde: Chris Banks, bibliothecaris van de bibliotheek van de University of Aberdeen.

Ik was geïntrigeerd door de tweet: 80.000 mislukte zoekacties per maand, en dat met dezelfde Primo-software die wij ook in Amsterdam gebruiken. Daar wil je natuurlijk meer over weten. Dinsdag was Banks’ presentatie echter nog nergens beschikbaar, en dus vroeg ik haar ’s avonds via good-old e-mail of dat nog zou gebeuren. Vanmiddag liet ze me weten dat de presentatie nu op Slideshare staat. Bekijken, zou ik zeggen. Afgezien van het feit dat Banks aan het hoofd staat van een bibliotheek om van te watertanden (ik blogde daar al eerder over) schetst zij een inspirerend beeld van een universiteitsbibliotheek in de 21e eeuw.

In de presentatie staat echter niets over die 80.000 mislukte zoekacties. Blijkbaar heeft ze dat alleen mondeling meegedeeld, als voorbeeld van de manier waarop in Aberdeen data-driven wordt gewerkt. Daarover heb ik dus nog maar even contact met haar gezocht. Stay tuned!

Aberdeen staff: If Apple designed libraries they’de be like this, white and shiny and intuitive

Weekendvitaminen #41

Op het nachtkastje

Beeld van de week

In de Open Access Week kan een OA-gerelateerd beeld natuurlijk niet ontbreken. Deze sluit een reeks OA-visualistaies gebaseerd op data afkomstig van de Bielefeld Academic Search Engine (BASE) af in het tijdschrift LIBREAS.

Weekendvitaminen #38

Op het nachtkastje

Beeld van de week


Twitter op nr. 1, dat verrast me toch wel; Facebook op nr. 9 en Google Scholar pas op nr. 52.

Over dit soort lijstjes blijft altijd discussie, maar het is aardig om deze weer eens door te lopen. Er is zo veel, misschien wel te veel…

En deze mag natuurlijk niet ontbreken, de Boekenberg in Spijkenisse:

Snel een keer gaan kijken!

Exit papier

Ik kreeg ‘m al zo’n jaar of tien niet meer elke week op de mat, maar toch. Het deze week aangekondigde einde van de papieren Intermediair is toch een beetje het einde van een tijdperk. Bijna twintig jaar was het vaste prik op woensdag en het ging zeker niet alleen maar om het vacature-aanbod maar ook om de redactionele inhoud. En ja, in een grijs verleden heb ik er ook nog eens een paar artikelen en boekbesprekingen in gepubliceerd, tegen een zeer schappelijk honorarium (in guldens, dat wel). Intermediair gaat digitaal door, de papieren editie is door de inzakkende advertentiemarkt niet meer rendabel.

Een dag na dit bericht over Intermediair lag de papieren Geestesoog in m’n postvakje, het kwartaalblad van de NWO-Geesteswetenschappen met berichten uit programma’s en achtergronden over onderzoek(ers) en onderzoeksbeleid. En wat staat daar op pagina 3:

Sinds enkele jaren bracht NWO-Geesteswetenschappen als enig wetenschapsgebied binnen NWO nog een gedrukt periodiek uit. Maar ook wij zwichten nu voor de digitale revolutie: voor u ligt het allerlaatste nummer van Geestesoog. (…) De wetenschap maakt een periode van bezuinigingen door, en dat geldt ook voor NWO. Bezuinigen betekent keuzes maken. Wij kiezen ervoor om te investeren in onze online communicatie, omdat we denken dat we daarmee het beste kunnen inspelen op de behoeften van onze doelgroepen.

Dat laatste waag ik te betwijfelen, en ik vraag me ook af of er onderzoek is gedaan onder die doelgroep. Die is nu eenmaal voor een aanzienlijk deel, en dat constateert de redactie zelf ook, “van nature liefhebbers van het geschreven (en gedrukte) woord.” Maar ook in dit geval zullen we het dus voortaan met een digitale nieuwsbrief moeten doen.

Het maakt me wel benieuwd hoe lang onze eigen faculteit der Geesteswetenschappen nog doorgaat met haar maandelijkse gedrukte Nieuwsbrief. Wat mij betreft tot in lengte van jaren…

De ene citatie is de andere niet

Via de blog van Paul Wouters, van het Leidse CWTS, werd ik geattendeerd op een Zweeds proefschrift over citatiegedrag in de geesteswetenschappen, getiteld Following the Footnotes. Belangrijk zijn niet zozeer de nieuwe inzichten van Björn Hammarfelt, als wel de empirische onderbouwing die hij levert voor ideeën en inzichten over het van (natuur-) wetenschappers afwijkende citeergedrag van geesteswetenschappers en de noodzaak daar bij onderzoeksevaluaties terdege rekening mee te houden. Paul Wouters vat dat als volgt samen:

Hammarfelt’s thesis confirms that the humanities can be characterized as divergent (rather than convergent), as very wide ranging and interdisciplinary (proven by the reference analysis performed by Hammarfelt), as rural in the sense of sparsely populated villages of researchers focusing on a particular topic (rather than busy laboratories that are more like bustling cities), and as fragmented (scholars are quite independent of each other which gives them a lot of freedom, but also makes it more difficult to speak with a common voice regarding resources). The interdisciplinary nature of literary studies seems to be rising, and Hammarfelt even detects a turn to the social, because he sees more connections between the humanities and specific fields in the social sciences such as gender studies, and post-colonial studies. So there might be a social turn after the linguistic turn some decades ago. Overall, the thesis concludes that three features are most important to understand referencing and citations in the humanities: the strong independence of humanities scholars; the rural organization; and the diverse audiences of the fields. The latter goes together with a rather low codification of the literature because it needs to be understood by a wide range of people.

Hammerfelt concludeert zelf aan het eind van zijn proefschrift:

In het huidige universitaire klimaat is daar echter betrekkelijk weinig gehoor voor. Ten onrechte dus.

Weekendvitaminen #30

Op het nachtkastje

  • One Culture. Computationally Intensive Research in the Humanities and Social Sciences. Report on the Experiences of First Respondents to the Digging Into Data Challenge (rapport van CLIR)
  • Bo-Christer Björk, The Hybrid Model for Open Access Publication of Scholarly Articles: A Failed Experiment? In: JASIST (2012).
  • Heather Hessel & Janet Fransen, Resource Discovery: Comparative Results on Two Catalog Interfaces. In: Information Technology and Libraries (2012). Data in artikel dateren uit 2009 (vòòr de opkomst van de discovery tools), maar de observaties over verschillen in het zoeken tussen gebruikersgroepen, inclusief bibliothecarissen, snijden nog steeds hout.
  • Mary Francis, Peer Reviewers of Academic Journals. Who is Responisble for our Professional Literature. In: College & Research Libraries(2012). Twijfelgeval, want mijn wenkbrauwen gingen wel omhoog toen ik las: “From the editor surveys there were six responses for a 54% response rate.”

Beeld van de week

Data gepresenteerd door het Canadese onderzoeksinstituut Higher Education Strategy Associates op basis van een database met gegevens over 47.000 personen. Gelukkig voegen ze er de volgende kanttekeningen aan toe:

There are three reasons why a scholar might have an H-index of zero. The first is age; younger scholars are less likely to have published, and their publications have had less time in which to be cited. The second is prevailing disciplinary norms. There are some disciplines – English/Literature would be a good example – where scholarly communication simply doesn’t involve a lot of citations of other scholars’ work. The third is simply that a particular scholar might not be publishing anything of particular importance, or indeed publishing anything at all.

Ik vond op hun website ook meteen een recent rapport over de Canadese wetenschappelijke productie, Making Research Count: Analyzing Canadian Academic Publishing Cultures, waarin op basis van de h-index met naam en toenaam de beste Canadese wetenschappers per discipline en de best scorende Canadese universiteit worden berekend.

Boekomslagen, echte en minder echte

Ruim anderhalf jaar geleden verscheen De vergeten wetenschappen. Een geschiedenis van de humaniora van Rens Bod. Het boek pretendeerde een eerste overkoepelende geschiedenis van de geesteswetenschappen te presenteren, een zoektocht naar principes en patronen van de oudheid tot heden. Aldus de achterflap.

Op de voorflap van het boek is een reproductie van het schilderij De ambassadeurs van Hans Holbein opgenomen. Het schilderij is afkomstig uit de National Gallery in Londen. Rens Bod geeft voor deze keuze, op zijn bij het boek horende blog, een uitgebreide verklaring.

De vergeten wetenschappen is een succesvolle publicatie. Het komt niet vaak voor dat van een op een wetenschappelijk publiek gericht boek binnen anderhalf jaar een vierde druk op de markt komt. En dat is nu net gebeurd, en met die vierde druk is iets curieus aan de hand.

Ik werd op die vierde druk geattendeerd via de blog Boekendingen. De post Covers with Books (97) kondigde die vierde druk aan en toonde daarbij een boekomslag met een ander schilderij op de voorflap, namelijk Scholars in a study van Johann Michael Bretschneider.

Bij nader inzien bleek dat echter een canard te zijn. Want wat schrijft Rens Bod een week geleden op zijn blog:

Overigens heeft de vierde druk van mijn boek geen nieuwe omslag. De omslag die op het internet rondzwerft (onder meer op http://www.boekendingen.nl/wp-nieuws/?p=10754) was ooit mijn eerste keuze, in 2009, maar er bleek geen voldoende hoge resolutie van het betreffende schilderij (van Johann Bretschneider) voorhanden. Ondertussen had mijn uitgever in 2009 wel een eerste ontwerp van mijn boek met dit schilderij verspreid, en dit blijkt nog steeds op internet rond te zwerven. Toen mij het schilderij van Holbein te binnen schoot, was ik daarmee nog meer in mijn sas, en was ik Bretschneider al gauw vergeten. Toch zou diens schilderij ook zeer geschikt zijn geweest voor mijn boek: de enorme veelheid aan manuscripten, wetenschappelijke artefacten, en ander materiaal die niettemin een eenheid vormen.

Dat neemt niet weg dat op Bol.com de vierde druk ondertussen nog steeds met die nieuwe (eigenlijk dus oude) voorflap wordt aangeboden. En het is natuurlijk helemaal aardig om in een commentaar van Gary Schwartz op Bretschneiders schilderij het volgende te lezen: My favorite entries in the catalogue are a pair of paintings by Johann Michael Bretschneider (1656-1727) of scholars in large, messy studies that are overfull with documents, pictures and open books. The scholars are obviously terminal victims of information overload, but they nonetheless study gamely on. The paintings also suggest that despite all their brave talk of studying nature directly and questioning the value of established authority, scholars and scientists still derive most of their knowledge from books.

Plank of polder?

Voor diegenen voor wie het einde van het papieren boek al een gepasseerd station is, zal alle aandacht wel uitermate overdreven overkomen. Maar voor die grote groep voor wie dat nog helemaal geen uitgemaakte zaak is, staan er de komende maanden twee discussiereeksen op het programma waarvan morgen en overmorgen de eerste bijeenkomsten zullen plaatsvinden.

Maandag vindt de aftrap plaats van Ramsj in de Amsterdamse Rode Hoed met een debat over de toekomst van het papieren boek: “Het papieren boek is voor het eerst in eeuwen niet het enige podium voor literatuur. Verandert hierdoor de wijze waarop we literatuur maken, verspreiden en bewaren? En wat doen we dan met die enorme berg papieren boeken die we in onze boekenkasten, bibliotheken en boekwinkels verzameld hebben?” Guy Verhofstadt verrichtte afgelopen zaterdag al in de Volkskrant de aftrap met zijn essay Het papieren boek is veel te sterk om te sneuvelen.

Een dag later verhuist het debat naar Spui 25 met de eerste bijeenkomst in de debatreeks De toekomst van het boek

Aan catchy slagzinnen geen gebrek: plank, polder of gewoon Google? En in een eerder stadium op een affiche: Van boekenzaal naar digitaal. De open opstelling houdt de gemoederen bij de Amsterdamse faculteit der Geesteswetenschappen bezig, met als consequentie dinsdagavond een discussiebijeenkomst georganiseerd door het academisch-cultureel centrum Spui25.

’t Papieren boek dood? ’t Lijkt eerder springlevend.

Vooraankondiging: op dinsdag 28 februari wordt de discussie over de nieuwe Universiteitsbibliotheek voortgezet met een lagerhuisdebat bij Perdu: sloop of hoop voor het BG-terrein?

Weekendvitaminen #13

Op het nachtkastje

Ik ga nog gebukt onder de oogst van vorige week, dus deze week maar een bescheiden aanvulling daar op:

  • Een verslag van een workshop van de Knowledge Exchange over datamanagement
  • “Likes” are lovely, but do they lead to more logins? Artikel over het gebruik van Facebook door wetenschappelijke bibliotheken.
  • een nieuwe aflevering van Liber Quarterly met o.a. artikelen over UNICUM, Google Books (in Oostenrijk) en het RIN-onderzoek naar het informatie verzamelen door geesteswetenschappers.

Beeld van de week

‘Klanten die dit boek kochten…’; Amazon is er rijk mee geworden. De presentatie van die koopsuggesties op de Amazon-site is nogal statisch. Dat moet beter kunnen, dacht Andrei Kashcha. En hij ontwierp Yasiv, een programma waarmee die verwante publicaties grafisch worden weergegeven, als onderdelen van een web van publicaties.

Inmiddels ook al toepasbaar op de site van Amazon zelf.

P.S. Firefox noodzakelijk!