Selectieprocedure

Witte rook

De kogel is door de kerk, we hebben een nieuwe bibliothecaris. Vandaag heeft het College van Bestuur de benoeming bekend gemaakt van Maria Heijne tot directeur van de dienst Bibliotheken HvA en UvA. Zij is de eerste vrouwelijke bibliothecaris aan de UvA na 33 mannen. Maria is in de universitaire bibliotheekwereld vooral bekend als bibliothecaris van de TU Delft (van 2001 tot 2011); de afgelopen jaren was ze directeur van het sectorinstituut voor de openbare bibliotheken in Nederland, SIOB.

De zoektocht naar een nieuwe bibliothecaris is volgens een in Nederland gebruikelijke procedure verlopen. Het College van Bestuur heeft een selectiecommissie benoemd; deze commissie heeft een profiel voor de nieuwe bibliothecaris opgesteld; er is een vacaturemelding geplaatst; de selectiecommissie heeft met een aantal kandidaten een gesprek gevoerd en vervolgens een voordracht gedaan aan het College van Bestuur. Met als resultaat de berichtgeving van vandaag.

Maar het kan ook anders gaan. Vanwege mijn eigen rol in de selectiecommissie heb ik met meer belangstelling dan anders gekeken hoe een dergelijke benoeming bijvoorbeeld bij Amerikaanse universiteitsbibliotheken tot stand komt. En dat gaat in een aantal opzichten toch anders, transparanter op onderdelen.

Ook in de VS ligt het begin bij de benoeming van een search committee. Meestal is dat een zeer breed samengestelde commissie, een omvang van 20 leden is geen uitzondering, met vertegenwoordigers uit enerzijds de bibliotheek en anderzijds vanuit de faculty, en vaak met een gedeeld voorzitterschap vanuit deze twee groepen. Er wordt een uitvoerige functiebeschrijving op papier gezet (hier twee recente voorbeelden, van Michigan en Utah), kandidaten kunnen solliciteren en de gehele universitaire gemeenschap wordt uitgenodigd mogelijke kandidaten voor te dragen. Vervolgens selecteert het search committee drie à vier kandidaten die uitgenodigd worden voor een serie gesprekken. Vaak is dat een hele dag (soms twee dagen, zoals recent bij de vacature op Hawaiï, maar dat lijkt me persoonlijk geen onoverkomelijke hindernis), die afgesloten wordt door een publieke presentatie door de kandidaat voor alle geïnteresseerden, bibliotheekmedewerkers uiteraard, maar ook studenten, onderzoekers en docenten. De namen van de betrokken kandidaten zijn dus wijd en zijd bekend; men weet van elkaar ook wat de competitie is. Na deze ‘keurdagen’ doet het search committee een voordracht aan het universiteitsbestuur, gevolgd door een benoeming.

Dat kan soms tot awkward situaties leiden, zoals recent in Utah. Na het vertrek van bibliothecaris Joyce Ogburn werd MT-lid Rick Anderson (juist, die) benoemd tot interim dean. Hij was vervolgens één van de vier kandidaten voor de opvolging van Ogburn die zich publiekelijk moesten presenteren. Om uiteindelijk de eer te moeten laten aan Alberta Comer. Dat lijkt me niet makkelijk en het zou mij niet verwonderen als Anderson binnen niet al te lange tijd toch ergens anders een functie aanvaardt.

Deze wijze van selectie doet overigens een beetje denken aan de wijze waarop wij hoogleraren selecteren (althans bij de UvA). Ook dat gaat tegenwoordig gepaard met proefcolleges, waarbij de ‘concurrentie’ bekend is. Misschien heeft het te maken met het feit dat de functie van universiteitsbibliothecaris in de VS een tenure track positie is. En/of met het feit dat de Amerikaanse bibliotheekwereld niet alleen een hele grote beroepsgroep kent, maar ook een heel zelfbewuste beroepsgroep met hoge ideële en vakmatige beroepseisen. De eerste van die eisen is een MLIS (Master of Library and Information Science) van een ALA-accredited institution.

Je zou wat dat betreft het feit dat niet alleen Maria Heijne maar ook de recent in Rotterdam als bibliothearis benoemde Matthijs van Otegem over een doctoraal Boek- en Informatiewetenschap beschikken als een goede ontwikkeling kunnen beschouwen, misschien zelfs wel het begin van een trend. Maar eens kijken hoe dat met de opvolging van José Frijns bij de UBVU gaat.

1 comment so far

  1. albertkb on

    Proficiat! Zowel de UB als Maria. Ze heeft haat doctoraal in het vakgebied bij onze toenmalige vakgroep behaald.Ik was toen voorzitter en zij was een uiterst gemotiveerde en actieve studente.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: