Het Bureau, maar dan anders

AppleMarkDe afgelopen weken heb ik met veel plezier de romantrilogie Het Bedrijf van Hans Vervoort gelezen. In Het Bedrijf beschrijft Vervoort zijn belevenissen als werknemer van de Weekbladpers. De drie delen zullen nooit dezelfde status krijgen als die van Voskuils 7-delige Het Bureau, maar dat neemt niet weg dat je aan Het Bedrijf ook het nodige plezier kunt beleven. Zeker als je, zoals ik, in de periode die beschreven wordt (1975-2000) als freelance medewerker verbonden was aan Vrij Nederland, een van de centrale onderwerpen in de drie delen.

Die band bestond overigens hoofdzakelijk uit telefonisch en briefcontact met Carel Peeters en Beatrijs Ritsema, de twee redacteuren van VN’s Boekenbijlage (later Republiek der Letteren), en af en toe een bezoekje aan de redactieburelen aan de Amsterdamse Raamgracht. We hebben het hier over de tijd vòòr het World Wide Web en e-mail. WordPerfect 4.2 vormde nog het toppunt van vooruitgang op het terrein van de tekstverwerking.

Zo’n tien jaar lang recenseerde ik op verzoek van Carel of op eigen initiatief non-fictie boeken op het gebied van de 20e eeuwse politieke geschiedenis (à raison van f 300, nog geen € 140, maar daar ging het natuurlijk niet om). Mijn finest hour als recensent beleefde ik op 10 maart 1990 toen een recensie van mij de voorpagina van de Boekenbijlage sierde; ruim drie jaar later nog een keer herhaald in de Republiek der Letteren. In beide gevallen betrof het boeken over The Iron Lady Margaret Thatcher. De betreffende recensies beschouw ik zeker niet als mijn beste, maar Carels anglofilie zal ongetwijfeld een rol gespeeld hebben in zijn besluit ze toch op de voorpagina te plaatsen.

Na het onverwachte overlijden van Joop van Tijn in 1997 werd Carel voor korte tijd hoofdredacteur van VN. Hans Vervoort omschrijft hem in het derde deel van Het Bedrijf alsvolgt:

Carel Peeters was de broodmagere, rechtlijnige, cerebrale chef van de boekenredactie. Hij was eigenlijk de enige die bij VN zijn eigen terrein had waar Joop vanaf bleef: de Republiek der Letteren, die door Carel beheerd werd volgens de ijzeren wetten van zijn logica. In de Republiek der Letteren geen interviews met schrijvers, geen voorpublicaties, geen commerciële ditjes en datjes maar alleen serieuze boekbesprekingen van boeken die de moeite van het bespreken waard waren. (p. 243/4)

omslag_het_bedrijf_copy-2Zijn hoofdredacteurschap duurde overigens maar enkele maanden, totdat Oscar Garschagen als opvolger van Van Tijn werd benoemd. Ik had inmiddels als freelancer het veld geruimd. Of daar financiële redenen aan ten grondslag lagen (als er één constante in Het Bedrijf is, dan is het wel de strijd om kostenbeheersing bij VN) of het simpele ‘geen tijd meer’, kan ik me inmiddels niet meer herinneren. Als leerschool is het echter een belangrijke ervaring geweest, mede vanwege Carels puntige commentaar op mijn bijdragen. Hij was tenslotte de ongekroonde president van de Republiek der Letteren.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: