Van slakken en zout

Enkele posts geleden kwam de Pittsburgh Study uit 1979 ter sprake. Het is een veel gebruikte mijlpaal waar ook in recente studies graag nog aan gerefereerd wordt. Zo ook in Challenges and Possibilities for Collection Management in a Digital Age van Tony Horava. Daar wordt in de volgende passage aan 1979 herinnerd:

In the era of information abundance and multiple pressures on collection building practices, significant portions of our collections are rarely or never used, and this is becoming a risky liability. This issue is not new (the 1979 Kent study at the University of Pittsburgh, found that 26.8 percent of the monographs in the University of Pittsburgh library accounted for 82.2 percent of the use), but we are only beginning to address it.

Hé, dat is een ander cijfer dan ik in mijn post opnam. Volgens mijn gegevens was ruim 40% van de collectie verantwoordelijk voor 80% van de uitleningen (dat scheelt toch bijna een factor 2). Horava geeft geen verantwoording voor zijn data, anders dan een algemene verwijzing naar de Pittsburgh Study. Laat ik dan maar hier de tabel opnemen waaruit mijn gegevens afkomstig waren.

De percentages van Horava heb ik verder in de gauwigheid niet terug kunnen vinden. Kwestie van klok en klepel en geen zin om het nog even te controleren? (of misschien toch van slakken en zout). Verder overigens een lezenswaardig artikel over de uitdagingen waar collection management voor staat.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: