Afko #7: OACA

De messen kunnen weer eens geslepen worden door open access adepten en hun immer kritische volgers. Bestaat er nu wel een Open Access Citation Advantage (inderdaad: OACA) of niet? Ruim tien jaar vindt daarover al discussie plaats, waarin beide kampen niet altijd even zachtzinnig met elkaar omgaan. De afgelopen weken was daar op de Liblicense-discussielijst weer een mooi voorbeeld van.

Nu hebben drie Chinese onderzoekers de resultaten gepubliceerd van hun onderzoek naar de citatieverschillen tussen artikelen die wel open access (direct of na een embargo-periode) of niet open access zijn gepubliceerd in de online tijdschriften van Oxford University Press. En wat blijkt (en wat wordt al luidruchtig rondgetrompetterd): artikelen die open access zijn gepubliceerd worden gemiddeld 138,87% meer geciteerd dan artikelen in dezelfde tijdschriften die niet open access zijn. Case closed? Nee hoor, zelfs de onderzoekers willen niet zo ver gaan (in hun af en toe toch wat kromme Chinese English). Zo blijkt er bijvoorbeeld voor de geesteswetenschappelijke tijdschriften in het OUP-aanbod juist sprake te zijn van een aanzienlijke lager aantal citaties voor de oa-artikelen (bijna 50% minder). De auteurs kunnen op dat moment overigens ook niet hun eigen voorkeuren maskeren door in dit geval te spreken over “some open access citation disadvantage” (hoezo ‘some’?) en “the relatively lower OACA in humanities” (hoezo ‘relatively’?).

Ik verheug me op de discussies die ook dit artikel de komende weken wel weer zal oproepen tussen aanhangers en sceptici. Waarbij het misschien goed is te realiseren wat Joe Esposito recent n.a.v. een enigszins verhitte discussie opmerkte:

Why not discuss OA for what it does remarkably well?  It provides a vehicle for a much broader display of research materials, lends itself to emerging data-mining techniques, enables individual authors to take greater control of the publication of their own work, and provides a public venue for work that is highly specialized and not likely to find a market by traditional means. By these standards, OA is a home run.

Zie overigens voor een goed overzicht van de OACA-literatuur van het afgelopen decennium deze bibliografie van A. Ben Wagner.

Vorige aflevering: UP

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: