Damn The Torpedoes!

Na een paar dagen VS is het blijkbaar onvermijdelijk dat de posts steeds vaker een Engelse titel krijgen. Deze kon ik zeker niet laten liggen. Hij werd gebruikt door David Givens van Loyala University Library om hun pilot met Patron Driven Acquisition (PDA) te beschrijven: we maken er wel geld voor vrij (10.000 $) en zien vervolgens wel waar het schip strandt. En het schip is inderdaad gestrand: binnen drie maanden was het budget opgesoupeerd. Het is dus echter een succes en dus wordt er met extra budget doorgeëxperimenteerd: Damn The Torpedoes!

PDA stond vandaag centraal in alle sessies die ik bezocht. Het is een hot item bij academische bibliotheken, maar de ervaringen ermee zijn nog beperkt en (zoals meerdere keren gezegd werd) het is nog te vroeg om over trends te spreken. Maar de interesse ervoor is groot en het aantal experimenten neemt hand over hand toe. En waarom ook niet? Wat is er mooier dan een gebruiker die een interessante titel vindt met een druk op de knop in de gelegenheid te stellen die titel voor haar/zijn bibliotheek aan te schaffen, zonder interventie van die toch nooit aanwezige bibliothecaris?

Maar dat is (uiteraard) niet het hele verhaal. Geen enkele instelling die met PDA experimenteert is zo gek om het totale aanbod aan titels in zijn catalogus te laden. Dat zou zeker gegarandeerd tot financiële problemen leiden. Er moeten dus toch voorselecties plaatsvinden, om het maar niet te hebben over het dedupliceren van titels, het uitsluiten van series, etc. Vervolgens blijkt PDA misschien wel goed te werken voor Engelstalig materiaal (wat uiteraard in de VS verreweg het meeste wordt aangeschaft) maar voor materiaal uit andere taalgebieden is het vooralsnog niet goed toepasbaar. Om het over interbibliothecair leenverkeer van e-boeken maar niet te hebben; voor de meeste uitgeverijen is dat op dit moment nog een brug te ver.

Maar dat neemt allemaal niet weg dat de Patron Driven Genie uit de fles is. PDA zal niet meer verdwijnen; de vraag is alleen hoe en in welke mate het ingepast kan worden in de collectiemanagementstrategie van iedere bibliotheek. PDA, het is Provocative, Disruptive, Alienating en tegelijkertijd Pretty Darned Awesome. En als we in Nederland er een keer iets over willen organiseren, weet ik wel wie er wat mij betreft met stip op één moet staan om als spreker uitgenodigd te worden: Rick Anderson van de bibliotheek van de University of Utah. Ik heb hem vandaag twee keer gehoord, ben het zeker niet in alle opzichten met hem eens, maar het is iemand met een overtuiging en een missie: Patron Knows Best!

P.S. Anderson is ook schrijver van de column IMHBCO (In My Humble But Correct Opinion) in Against the Grain en sinds enkele weken tevens lid van het team van The Scholarly Kitchen. Beide aanraders.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: