De draad weer opgepakt

Vijftien augustus ligt al weer drie weken achter ons en ik ben inderdaad al weer even aan de slag. Achterstallige mail weggewerkt, Google Reader staat weer op nul, eindelijk tijd dus voor de eerste post-vakantie post. Maar welk onderwerp uit de afgelopen zeven weken verdient het om als eerste belicht te worden? Ik heb genoeg zien passeren, al heb ik zeker ook het idee dat ik het nodige interessants heb gemist. In tegenstelling tot Bibaholic-Ronald heb ik uiteindelijk toch een enkele keer de knop ‘Alles markeren als gelezen’ in m’n feedreader gebruikt. Écht belangrijke zaken komen toch wel langs verschillende routes boven drijven.

Daarom voor deze eerste post misschien maar een wat onverwachte keuze. Tijdens de zomer zijn de eerste € 10 miljoen in het kader van het plan Duurzame Geesteswetenschappen onder de tien deelnemende universiteiten verdeeld door het Regieorgaan Geesteswetenschappen. De door de universiteiten voorgelegde plannen worden uitvoerig becommentarieerd (meest voorkomende passage: de facultaire plannen leveren een reële/creatieve/ferme bijdrage aan de verduurzaming van de geesteswetenschappen), maar daar heeft het Regieorgaan het niet bij willen laten. Geheel in de geest van de huidige, of misschien al weer verleden tijd, worden in de laatste paragraaf de ambities voor Duurzame Geesteswetenschappen 2.0 geformuleerd. En daar trof ik tot mijn tevredenheid, ik heb er bijna twee jaar geleden al voor gepleit, de volgende passage aan:

Van diverse zijde, DLG voorop, hebben het Regieorgaan zorgen bereikt omtrent de toestand van ’s lands informatievoorziening op geesteswetenschappelijk gebied.
Het betreft hier in de eerste plaats de collectievorming bij wetenschappelijke bibliotheken, waarin steeds grotere gaten vallen. Het vroegere initiatief van NWO omtrent een landelijk collectioneringsbeleid ten aanzien van de geesteswetenschappen heeft jammer genoeg geen vervolg gekregen – en dit bepaald niet bij gebrek aan geprolongeerde behoefte. Het aantal internationaal verschijnende belangrijke monografieën op geesteswetenschappelijk gebied is immers groter dan ooit; elke aflevering van The New York review of books en The chronicle of higher education getuigt ervan. Van oudsher zijn bibliotheken de laboratoria van de geesteswetenschappen; zij moeten daartoe navenant geëquipeerd zijn.
Tweede voorwerp van zorg in dit verband vormt de vaak ontoereikende voortgang met betrekking tot de digitalisering van geesteswetenschappelijke kennis en materiaal. Enkele fraaie uitzonderingen niet te na gesproken, schort het hier aan samenhangend beleid, terwijl bovendien goede initiatieven – zoals de Digitale bibliotheek van Nederlandse letteren (DBNL) – soms al te broos zijn. En dat terwijl de “digital humanities” internationaal een enorme vlucht maken.
Een proces “Duurzame geesteswetenschappen 2.0” zou zeker ook deze dimensie in de beschouwing moeten betrekken, inclusief de publicatiemogelijkheden via Open Access. De erkende voorhoedepositie van Nederland in zowel de informatica als in de wetenschappelijke uitgeverij biedt voor dit alles volop kansen. Waar het vooral om zal gaan, is om projecten en partijen uit te tillen boven het niveau van losse initiatieven, en hier meer samenhang en duurzaamheid te waarborgen, met de gebruiker als eerste belanghebbende.

Natuurlijk, het zijn nu alleen nog maar woorden, maar als het Regieorgaan zichzelf serieus neemt zal er straks boter bij de vis geleverd moeten worden. En terecht.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: