De UB onzichtbaar

Gistermiddag organiseerde de UKB-werkgroep Learning Spaces (voorheen Digitale LeerOmgeving) een workshop over de rol van de universiteitsbibliotheek in de ondersteuning van het academisch onderwijs. Een afwisseling van korte presentaties, demo’s en posters afgesloten door een zaaldiscussie. Voor echte diepgang was de uitgetrokken tijd, krap 2,5 uur, aan de te korte kant maar dat er in alle universiteitssteden hard en enthousiast gewerkt wordt om een bijdrage te leveren aan het studiesucces van de eigen instelling was overduidelijk.

Ondertitel van de workshop luidde:  Of hoe (on)zichtbaar zijn UB’s in het onderwijs? Af en toe kwam die (on-)zichtbaar zijdelings aan de orde, maar heel expliciet in de einddiscussie. Platformmanager Tom Dousma (ICT & Onderwijs, SURF) stelde onomwonden de vraag: ‘moet de UB niet gaan verdwijnen?’ Er werd vanuit de zaal nauwelijks op de vraag gereageerd, alsof we bang waren de vraag echt onder ogen te zien. Maar is het echt zo’n probleem, het onzichtbaar worden van die UB? We weten uit gebruikersonderzoek dat veel onderzoekers zeggen de (digitale)  bibliotheek in het geheel niet meer te gebruiken omdat ze via Google (Scholar) ook overal bij komen. Ze zien dan het Brought to you by: Universiteit van Amsterdam van ScienceDirect over het hoofd. Elektronische tijdschriften lijken gewoon vrij beschikbaar, terwijl het wel de bibliotheek is die voor die ‘vrije’ toegang gezorgd heeft. Zij krijgt er echter niet meer de ‘credits’ voor.

Een dergelijk scenario is ook heel goed denkbaar in de ondersteuning van het onderwijs. Als informatiespecialisten geïntegreerd in het curriculum een bijdrage leveren aan de informatievaardigheid van studenten dan is het helemaal niet noodzakelijk dat daar het etiket bibliotheek op wordt geplakt. Het instituut bibliotheek wordt daarmee misschien minder (of zelfs on-) zichtbaar, maar de ervaring en specifieke deskundigheid waarvoor de bibliotheek staat vindt wel een natuurlijk plek in het primaire proces.

De UB onzichtbaar… Erg? Nee hoor, waarom eigenlijk?

2 comments so far

  1. harrie knippenberg on

    Onzichtbaarheid kun je zien als succes indicator. Je slaagt er blijkbaar in naadloos diensten te leveren. Je moet wel zichtbaar blijven voor klachten. En naar je bestuurders toe heb je het misschien moeilijker. Maar het gaat om de klant.

  2. vanderkramer on

    Onzichtbaarheid = naadloos? Zijn we nu zo trots op onszelf dat we om maar voort te willen bestaan zelfs over willen gaan tot onzichtbaarheid?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: