How to Lie With Numbers?

Gistermiddag was de maandelijkse bijeenkomst met de faculteitsbibliothecarissen. Naast allerlei lopende zaken stond de UKB benchmark van de afgelopen jaren op de agenda. UKB zelf doet een beetje geheimzinnig over die benchmarking; de jaarlijks verzamelde gegevens zitten veilig opgeborgen achter een wachtwoord. Daar is misschien ook wel reden toe. Vanaf het allereerste begin wordt het benchmark-project namelijk geplaagd door onvolledig aangeleverde cijfers, interpretatieverschillen over indicatoren en de totaal verschillende wijze waarop de Nederlandse universiteiten hun financiële huishouding hebben ingericht.

Dat neemt niet weg dat uit al die cijferverzamelarij toch ook de nodige nuttige gegevens gedestilleerd kunnen worden. Zo blijkt de UvA bovengemiddeld bij te dragen aan het landelijke IBL van boeken (het lot van het laagste nummer in de NCC?) en wordt er in Amsterdam veel meer uitgeleend dan elders (ook niet echt een wonder gegeven de omvang van de collectie). Maar er blijkt ook uit de benchmark-gegevens dat er in Amsterdam benedengemiddeld gebruik gemaakt wordt van Web of Science en dat ook het aantal downloads uit ScienceDirect lager licht dan bij vergelijkbare instellingen. Daarvoor een verklaring geven is al weer wat moeilijker. Aan de omvang van de Amsterdamse doelgroep en de inrichting van de Digitale Bibliotheek kan het toch niet liggen.

Waar de cijfers met name hun waarde bewijzen is in de trends door de jaren heen en de mogelijkheid wijzigingen in beleid daarin te onderkennen. Zo scoorde de UvA in het begin van de benchmark slecht op het punt van de snelheid van boekverwerking. Door in te grijpen in dat proces is daar in de afgelopen jaren een aanzienlijke versnelling in gerealiseerd die zich nu ook in de benchmark vertaalt in betere scores op dit punt. De boekverwerking in Amsterdam behoort inmiddels tot de snelste onder de UKB-bibliotheken.

Dat dat toch ook weer ‘nadelen’  heeft bleek vanmiddag nog toen ik mijn eigen cijfers over 2008 aan het verzamelen en analyseren was. Snelle boekverwerking betekent bijvoorbeeld dat er minder ‘geprofiteerd’ kan worden van catalogisering elders in den lande. Voor de gemeenschappelijke onderwerpsontsluiting betekent dat dat er bij geesteswetenschappen maar voor 30% van onze actuele aanschaf (op jaarbasis zo’n 5.000 titels) al onderwerpsgegevens in de GGC aanwezig zijn. Zeventig procent van het aangeschafte materiaal (ruim 11.000 titels) moet dus door onszelf van onderwerpsgegevens voorzien worden, en dat vereist een behoorlijke inzet van vakspecialisten. Maar goed, daar profiteren onze collega’s elders dan weer van.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: