Caroline, ook in Oulu!

Impressies van een reisgenote:

Natuurlijk is het geweldig leuk om in Finland te zijn, waar ik nooit eerder geweest was. Schande voor een Scandinavist natuurlijk! Opvallend trouwens – helaas voor mij, maar ik had het ook wel een beetje verwacht – het weinige Zweeds waar je hier mee terecht kunt. Zelfs hier aan de universiteit, die zich er op laat voorstaan de enige in Finland te zijn die behalve een humaniorafaculteit er ook een voor technologie heeft, is het Zweeds ver te zoeken. Maar daarvoor zijn we natuurlijk ook helemaal niet hier! Hoewel: in dit kader is het toch leuk om te vertellen over mijn kennismaking met drie Fins-Zweedse leden van het voor Scandinavisten belangrijke Finse genootschap voor de Zweedse literatuur, Svenska Litteratursällskapet i Finland. Zij zijn vooral hier i.v.m. een van hun nieuwste projecten, de uitgave van het verzameld werk van de Finse auteur Zacharias Topelius. Bedoeling is dat Topelius’ werk zowel in print als digitaal zal verschijnen. Voor mij interessant nieuws, hoewel het nog een flink aantal jaren – ze hadden het over 2016 – zal duren voor de editie compleet is.

Wat voor sessies heb ik zoal bezocht? Gisteren, donderdag, een paneldiscussie over sustainability in digitale humaniora. Probleem dat steeds weer werd genoemd was het gebrek aan fondsen. Øivind Eide van de Universiteit van Oslo besprak de technische, organisatorische en wetenschappelijke oplossingen die zijn instelling voor het “definitief” opslaan van museaal, cultureel erfgoed meent te hebben gevonden. Belangrijk bijvoorbeeld is volgens hem het regelmatig updaten van de inhoud, maar ook open en transparante standaarden Een individu kan dit niet alleen, die heeft een grotere organisatie achter zich nodig en hier komt de bibliotheek “om de hoek kijken”. Maar ook bijvoorbeeld: conservatoren en wetenschappers zouden zich er nog meer van bewust moeten worden dat zij samen moeten werken aan het opslaan van onvervangbaar materiaal. Tijdens de discussie werden vervolgens veel andere, soms ook technische, aspecten besproken van het tijdig opslaan van collecties, en de relaties met metadata m.b.t. collecties en items in die collecties. Vaak ging het ook over designing en minder over sustaining. En ook: zorg ervoor dat de opgeslagen informatie waardevol is voor heel veel verschillende groepen, voor verschillende doeleinden en bruikbaar met behulp van verschillende tools. Uiteraard kwam ik bij deze sessie ook mijn drie nieuwe kennissen tegen.

Interessant voor onze collega Lidie is denk ik de presentatie gisteren over een lopend project: Talia: a research and publishing environment for Philosophy scholars. In Talia worden de corpora van grote filosofen opgeslagen, de zgn. sources. Hieraan toegevoegd worden zaken als commentaren, afbeeldingen, enz. Taal van de interface is Latijn of Duits, afhankelijk uiteraard van de filosoof. Taal van de ontologieën is Engels. Wanneer in sommige archieven verschillende versies van dezelfde paragraaf worden bewaard, worden de gebruikers van de database nu in staat gesteld de evolutie van die filosofische mening te volgen. Uiteraard hopen de makers van de database dat wetenschappers bereid zullen zijn hun manuscripten naar de editorial board voor peer reviewing te zenden voor publicatie in Talia.

Een andere opvallende sessie gisteren ging over digitale tekstedities en de mogelijkheden en onmogelijkheden van het web daarbij. Het prachtige, al wat langer bestaande, Heine-portal werd gedemonstreerd. Daarna ging het over nieuwe projecten door enthousiaste “jonge honden”. Deze trokken een werkelijk overvolle zaal: stoelen werden bijgesleept, achterin stonden mensen anderhalf uur tegen een muur. Het aanstekelijke enthousiasme van bijvoorbeeld een van de medewerkers aan Telota maakte kennelijk dat niemand daar enige last van had. Deze Alexander Czmiel vertelde over zijn nieuwe tool, waarbij digitale tekstedities veel makkelijker dan tevoren mogelijk worden. Tenminste: hij hoopt de wetenschappers te overtuigen van de waarde van zijn tool en van de mogelijkheden niet in print maar digitaal teksten te publiceren. Een ander, Samuli Kaislaniemi, demonstreerde het project DECL (Digital Editions for Corpus Linguistics) waarbij digitale edities van historische manuscripten gemaakt worden, die tegelijkertijd corpora voor linguistisch onderzoek zijn. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Morgen verder!

1 comment so far

  1. Lidie on

    Dank Caroline voor de attendering op “philosophy in the digital area”. Jammer genoeg staat er nog niet veel op, bij “upcoming events” wordt een congres in oktober 2007 aangekondigd, maar ik zal de site blijven volgen.
    Met veel genoegen heb ik jullie verslagen gelezen. Weer veel stof om over na te denken. Dank daarvoor. “Wat wil de onderzoeker/geesteswetenschapper zelf?” Draait het daar niet altijd om?
    Jullie slotdag, met de bus de poolcirkel over, leek me fantastisch!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: