Wat willen geesteswetenschappers?

Collega Robin van Schijndel attendeerde me op een recent artikel in Program: electronic library and information systems. In het artikel ‘Library and information resources and users of digital resources in the humanities‘ wordt verslag gedaan van de resultaten van het LAIRAH-project in Engeland, waarbij LAIRAH staat voor Log Analysis of Internet Resources in the Arts and Humanities. Doelstelling van het project was om de omvang vast te stellen van het gebruik van digitale bronnen in het Verenigd Koninkrijk binnen de geesteswetenschappen, om te bekijken of de bronnen die gebruikt worden gemeenschappelijke kenmerken hebben en om ‘good practices’ te identificeren met het oog op een beter gebruik van digitale bronnen. In dit artikel ligt de focus vooral op het daadwerkelijke gebruik van die bronnen op basis van log data analysis van de Humbul Humanities Hub (inmiddels overgegaan in Intute: Arts and Humanities) en de Arts and Humanities Data Service (AHDS) en een questionnaire.

Belangrijkste observaties & conclusies:

  1. ondanks alle bestaande stereotypen zijn geesteswetenschappers zeker geen luddieten. Integendeel, digitale bronnen worden ook door veel geesteswetenschappers intensief gebruikt én gewaardeerd.
  2. gevraagd naar de drie belangrijkste digitale bronnen komt de website van de (eigen)universiteitsbibliotheek als belangrijkste naar voren (13%), met Google (8%), AHDS & Humbul (4%) en Web of Science/Knowledge (3%) op gepaste afstand.
  3. voor geesteswetenschappers bestaat er geen PubMed of PsychINFO die standaard als eerste bron gebruikt kan worden. De diversiteit aan gebruikte digitale bronnen is enorm en wat opvalt is dat dat vooral verwijzende, secundaire bronnen zijn.

Uit de eindconclusies citeer ik maar even wat uitvoeriger:

“At least in the humanities, digital resources have not replaced the library as an important information resource. If anything, their function as information gateways has increased their importance. Far from being unneeded, digital resources require librarians to take on new roles. Librarians have therefore now become providers, producers, gatekeepers and intermediaries for information. (…) The judgment of information professionals is, if anything, even more important. As the volume of digital information increases it becomes harder for users to keep up. (…) Academics trust their library as a valued link to good quality information and as a way of accessing such large information collections. The library is therefore a vital reassurance of the good quality of such resources, whether these are large commercial collections, or web pages that provide links to information resources from the public domain.”

Kortom kunnen wij, humaniora-bibliothecarissen, nu rustig achteroverleunend de toekomst tegemoet gezien? Geenszins, want als onze gebruikers voor die selectie en organisatie van dat digitale materiaal inderdaad zo op ons bouwen dan moeten we dat in de dagelijkse praktijk ook wel waar blijven maken. En dus niet rustig achterover leunen. We weten dat onze diensten door onze gebruikers gewaardeerd worden.  Ook in de Amsterdamse gebruikers- en tevredenheidsonderzoeken van de afgelopen jaren bleek keer op keer dat de bibliotheek, zowel de fysieke als de digitale, tot de hoogst gewaardeerde voorzieningen van de universiteit wordt gerekend. Dat is mooi, dat creëert vertrouwen, en het schept verplichtingen.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: