Archive for the ‘Rick Anderson’ Tag

Géén 1 aprilgrap: MellenGate

‘t Is dat de aanleiding te gek voor woorden is, maar anders viel er nog wel wat harder te lachen om het Twitter-account @EddyMellenPress dat gisteren z’n debuut beleefde. Onder het motto “if you’re a librarian, we’ll sue you! If you don’t buy all our amazing books, we’ll sue you!” zijn er inmiddels ruim 50 (fictieve) tweets verstuurd, waarvan de aardigste die van Mellen Press’ oprichter Herbert Richardson aan zijn advocaat Amanda Amendola zijn. Deze bijvoorbeeld:

Directe aanleiding voor deze prank is natuurlijk het bericht afgelopen vrijdag op The Scholarly Kitchen waarin editor Kent Anderson bekend maakte dat twee bijdragen van Rick Anderson aan TSK als gevolg van juridische dreigementen van de kant van de Edwin Mellen Press van TSK verwijderd waren. Na Dale Askey kwam zo binnen korte tijd een tweede bibliothecaris onder vuur te liggen vanwege zijn weinig vleiende oordelen over deze uitgever en de boeken die hij m.n. op de academische markt brengt.

@EddyMellenPress begon gisteren overigens gewoon als @EdwinMellenPress (inclusief als avatar het logo van de uitgeverij), maar dat vond men bij nader inzien blijkbaar toch te link zodat na een uurtje er al snel voor een iets andere naam en een iets andere (maar prachtig aangepaste) avatar werd gekozen.

EddyMellenTwitter

Rick Anderson heeft ondertussen een muzikale invulling gegeven aan ‘zijn’ Mellendrama:

To be continued…

TWIT #8

TWIT

Voor de laatste keer: Charleston

Een paar weken na de conferentie nog even een korte terugblik aan de hand van enige fait divers.

Charleston in de blogosphere

Uiteraard was ik niet de enige die bloggend verslag deed van de Charleston Conference. Impressies en ervaringen van anderen zijn o.a. terug te vinden op:

en natuurlijk op het officiële Charleston conference-blog zelf:

Charleston op Twitter

De officiële hashtag van de conferentie was #charleston12. Maar reeds op de eerste dag namen de conferentiegangers daar hun eigen loopje mee. Waarom negen van de slechts 140 beschikbare verliezen als het met #chs12 ook kan. En dat gebeurde dan ook, bottom up.

Charleston-presentaties

Ik heb het al over het overvolle programma gehad en de onmogelijkheid alle interessante sessies bij te wonen. Gelukkig komen langzamerhand alle presentaties beschikbaar via de website van de conferentie. Dat is beter dan wachten op de gedrukte verslagen in Against the Grain waarmee meen in de november 2012-aflevering nog niet eens aan de laatste verslagen over de conferentie uit 2011 toe is.

Charleston-minpuntje

Een van de laatste presentaties waar ik bij aanwezig was betrof  What Do Your  Students, Faculty, Researchers Want Most? 2012 Academic Library Patron Profiles. Ik kwam daarbij mede op de naam af van een van de sprekers, Sue Polanka. In een noodtempo draaide de andere spreekster haar presentatie erdoor met aan het slot: voor alle resultaten kunnen jullie terecht in het officiële rapport dat via de site van Library Journal beschikbaar komt. Thuis gekomen heb ik daar nog even gekeken: $ 285 ! Nee, dank u. De presentatie zelf is overigens ook nog niet beschikbaar.

Charleston-beeld

De twee deelnemers aan het slotdebat: Rick Anderson en Derek – kilt – Law:

Charleston dag #4: de macht van het woord en de letter van de wet

Het woord was al vaak gevallen in de afgelopen dagen, maar vanmorgen stond het echt centraal: copyright. Wat mogen bibliotheken wel en niet doen met de informatie die ze aanschaffen, ‘huren’, zelf digitaliseren, etc? Veel van de zaken die langs kwamen hebben niet direct belang voor Nederland (waarmee ik zeker niet wil zeggen dat ze niet belangrijk zouden zijn), behalve uiteraard de zaken rond Google Books en de HathiTrust. In beide gevallen is de Authors Trust, de belangenorganisatie van Amerikaanse auteurs (vooral fictie-auteurs), in de ogen van de bibliotheken de gebeten hond. De panelleden konden wat dit betreft ook weinig vooruitgang en positiefs melden. De dag voor de Charleston Conference begon was de Authors Guild in beroep gegaan tegen de eerdere uitspraak van de rechter dat de activiteiten die de HathiTrust met (de mede dankzij Google) gedigitaliseerde werken in haar archief onderneemt onder fair use vallen. Expert William Hannay durfde zijn vingers nog niet te branden aan de definitieve uitkomst van de zaak, net zo min als dat hij de rechtmatigheid van de beschikbaarstelling van gedigitaliseerde verweesde werken door de universiteit van Michigan als een gelopen race wilde betitelen. Hannay lardeerde zijn betoog met enkele gezongen bijdragen, die in de zaal niet alleen tot instemmend meezingen leidden maar ook tot wat ongemakkelijk schuifelen op sommige stoelen.

Het slot van de conferentie bestond uit een Oxford Union style debat tussen Rick Anderson (inmiddels interim dean van de Marriott Library van de universiteit van Utah) en Derek Law (emeritus hoogleraar aan de universiteit van Strathclyde). Law, Schot van geboorte, verscheen gekleed in kilt hetgeen Anderson in zijn openingswoord de opmerking ontlokte dat hij lang had getwijfeld of hij wel of niet een stropdas om zou doen (uiteindelijk niet), maar dat hij niet wist dat dit een ‘pants optional-sessie‘ was. Dat leidde uiteraard tot de nodige hilariteit, zoals het hele debat door de vele steken onder water en overdreven voorstellingen van zaken tot enthousiaste reacties in de zaal leidde. Wat dat betreft hadden de organisatoren een goede keuze gedaan met deze twee opponenten.

Ging het ook nog ergens om? Jazeker, de stelling waarover gedebatteerd werd luidde: The traditional research library is dead. Het zal niet verwonderen dat Anderson deze stelling van harte onderschreef, terwijl Law gepassioneerd de stelling naar de mestvaalt van de geschiedenis probeerde te verwijzen. Vooraf werd een peiling onder de aanwezigen gehouden (52% voor de stelling, 48% tegen de stelling) en na afloop weer. Anderson werd tot winnaar uitgeroepen want na afloop van het debat bleek 67% van de aanwezigen de stelling te steunen (en 33% dus niet). Ik denk dat dat vooral kwam omdat hij eloquent wist te beargumenteren dat de traditional research library aan het verdwijnen is, maar dat de bibliotheek zelf springlevend is en zal blijven als ze zich zal blijven richten op het aanbieden van diensten die aansluiten bij waar studenten, docenten en onderzoekers om vragen (en niet wat bibliothecarissen vinden dat ze zouden moeten vragen). Law (“David Braveheart” volgens Anderson) stond in essentie niet al te veel van Anderson af omdat hij betoogde dat de traditional research library altijd bezig is geweest zich aan te passen aan een veranderende omgeving, maar in essentie wel steeds trouw is gebleven, en zal moeten blijven, aan de vijf wetten van Ranganathan. Ik kon me niet geheel aan de indruk onttrekken dat Law door, getrouw de mores van het Oxford Union debat, af en toe de grenzen van het betamelijke op te zoeken (daar was hij duidelijk bedrevener in dan Anderson) en zichzelf als een superieure John Bull te presenteren tegenover Tea Party’s Uncle Sam in de vooral door Amerikanen bevolkte zaal enige sympathie verspeelde voor zijn betoog. Dat moest hij dus ‘betalen’ met een verlies, dat hij echter als een man droeg.

Een mooie afsluiting van vier dagen conferentie. Nu nog eens alles bij elkaar proberen te vegen. Ik heb nog wat uurtjes stuk te slaan op het vliegveld van Atlanta…

Maakt Rick school?

Hij zei het enkele weken geleden zonder verblikken of verblozen: de digitale revolutie stelt ons eindelijk in staat ons te ontworstelen aan The Gutenberg Terror; informatie kan zich eindelijk bevrijden uit dat onhandige omhulsel, de gedrukte codex. Natuurlijk meent Rick Anderson het niet letterlijk, maar in overdrachtelijke zin natuurlijk wel: informatie wil vrij zijn, en het boek was wat dat betreft eeuwenlang een handige maar beperkende drager. Met de komst van het internet wordt informatie pas echt vrij: de Gutenberg Terror voorbij.

De voorzitter van de NVB, Michel Wesseling, ontpopt zich nu als de Nederlandse Rick Anderson. Hij schetst ons in een recente blogpost een prachtige nieuwe wereld waarin we “Eindelijk verlost (zijn) van het juk van het gedrukte woord dat ons door Gutenberg, Coster of Martens rond het midden van de 15e eeuw is opgelegd.” En hoe ziet die nieuwe wereld er dan uit? Over 24 maanden (even noteren: oktober 2013) beschikken we over een bibliotheek zonder titels, komen boeken vooral (mijn accentuering) tot ons via de stream op onze tablet-pc’s en hebben we via een abonnement bij Google, Amazon of een andere supplier altijd en overal toegang tot alle publicaties uit de moderne en klassieke wereldliteratuur.

Natuurlijk, for the sake of argument mag je best even de overtreffende trap gebruiken en je mee laten slepen door wat er allemaal in een ideale wereld mogelijk zou moeten zijn. Maar de wereld is niet ideaal en iedereen die met het bijltje van de toegang tot digitale informatie hakt, weet hoe weerbarstig deze digitale informatiewereld nog steeds is. En dat zal in de komende twee jaar wel veranderen, maar nog lang niet zo ver als Michel ons nu voorspiegelt. Kijk naar de laatste verwachtingen van de industrie zelf over het doorbreken van e-books buiten de Verenigde Staten: E-Book Explosion Outside the US at Least Three Years Away.

Gebruikt Anderson zijn Gutenberg Terror om te pleiten voor een andere kijk op collecties en collectievorming, Wesseling gebruikt het juk van Gutenberg in een pleidooi voor een nieuwe focus van de bibliotheken, niet langer op boeken maar op mensen. Dat pleidooi is het lezen meer dan waard. Het biedt een nieuw perspectief voor informatieprofessionals als stewards in a digital context, een perspectief dat m.i. het schermen met Gutenbergs juk niet nodig heeft om waardevol en inspirerend te zijn.

Wat volgt in Wesselings post is een gepassioneerd betoog over de rol en waarde van de informatiespecialist, of hij/zij nu werkzaam is in de private sector (en daar het economisch onderscheid maakt), bij openbare bibliotheken (en daar het democratisch gehalte van de samenleving bevordert) of in de onderwijssector (en daar mede het studierendement verbetert). Wesseling benadrukt hier steeds wat al die informatiespecialisten in al die verschillende sectoren verbindt i.p.v. de verschillen die er ontegenzeggelijk ook zijn. Enerzijds opent dat z.i. een lonkend perspectief voor een beroepsgroep waar in de toekomst alleen maar meert behoefte aan zal ontstaan. Anderzijds vereist dat de ontwikkeling van een instrumentarium waarmee onze impact niet alleen kwantitatief maar vooral ook kwalitatief gemeten, en daarmee verantwoord, kan worden.

Ik zou daaraan willen toevoegen: het vraagt ook om een realistische visie op onze informatiemaatschappij die tegemoet komt aan het hybride karakter ervan (nu en nog voor langere tijd) en daarmee voor draagvlak zorgt onder de groep informatieprofessionals waar het hier om gaat. De Gutenberg Terror mag voorbij zijn, we mogen het juk van het gedrukte boek afgeworpen hebben, in veel gevallen blijft de gedrukte codex voor grote aantallen gebruikers voorlopig nog de ideale verpakking voor hun individuele informatiebehoefte. En waarom zouden we dat in vredesnaam ‘erg’ vinden?

Trouwens, nog wat meer Rick Anderson? In Informatie Professional van deze maand staat een verslag van Alice de Jong van zijn optreden in Amsterdam. Daarover werd in de afgelopen weken ook geblogd door Leen Liefsoens, Stefano Giani, Ronald van Dieen en Wilma van Wezenbeek. Aanvullingen welkom!

En een online workshop over PDA eindigde Anderson met de volgende vijf vragen:

  • What problems am I trying to solve?
  • How does my institution define waste?
  • What is my library trying to do with its collections?
  • How big a role should patron-driven strategies play in my library?
  • What characteristics do I need to be looking for in a PDA model?

Weekoogst #62

Zet koers op de poolster!

Op donderdag 22 september verzorgde Rick Anderson (Utah) twee presentaties voor de afdelingen Hogeschool- en Wetenschappelijke Bibliotheken van de NVB. Op zijn presentaties werd gereageerd door Kurt De Belder (Leiden) en Peter van Laarhoven (Groningen).

Rick Anderson: Rivers vs. Ponds. The Future of the Collection Is Not a Collection


 

Kurt De Belder: Murky Waters


Rick Anderson: Putting the Patron in the Driver’s Seat


Peter van Laarhoven: PDA in Theory and Practice


Hashtag: #rickatnvb

Rick Was Here

Het nadeel van de organisator te zijn van een landelijke bijeenkomst van collega-bibliothecarissen is dat je, naast de stress van de voorbereidingen, tijdens de bijeenkomst zelf toch nog meer bezig bent met het/de goede ver-/afloop van de bijeenkomst dan met de eigenlijke inhoud. Voordeel van de organisator zijn is dat je een veel intensiever contact met je spreker hebt, in dit geval Rick Anderson, dan de gemiddelde toehoorder in de zaal. Afgelopen donderdag verzorgde Rick twee presentaties voor leden van de NVB-afdelingen Hogeschool- en Wetenschappelijke Bibliotheken (#rickatnvb); vrijdag deed hij dat nog een dunnetjes over voor medewerkers van de Utrechtse UB, van de mediatheek van de Hogeschool Utrecht en leden van facultaire bibliotheekcommissies. Beide sessies trokken veel belangstellenden en Ricks gepassioneerde presentaties over de toekomst van (wetenschappelijke) bibliotheekcollecties en Patron Driven Acquisition gaven voldoende stof voor discussie, zowel tijdens de bijeenkomsten zelf als na afloop onder genot van een drankje.

De presentaties komen nog beschikbaar (morgen hoop ik), maar hier vast drie zaken die wellicht niet duidelijk genoeg zijn uitgesproken of onduidelijk zijn gebleven:

1) zowel in Amsterdam als Utrecht werd vanuit de zaal opgemerkt dat Rick enerzijds uiterst kritisch was over ‘de catalogus’ als zoekinstrument, maar anderzijds wel juist die catalogus gebruikte om de metadata van zijn e-books in te pompen zodat ze door eindgebruikers gevonden, en vervolgens na een bepaalde mate van gebruik, automatisch aangeschaft kunnen worden. Rick gaf toe dat daar een spanning in zat, maar dat hij op dit moment nu eenmaal niet over een beter instrument beschikte om zijn gebruikers met die e-books in contact te brengen. Het is daarbij goed te realiseren dat wat Rick als ‘the catalogue’ aanduidde niet de traditionele bibliotheekcatalogus is, maar in Utah Usearch, de lokale implementatie van de discovery tool Primo.

2) Rick is nu al een jaar of drie druk aan het experimenteren met Patron Driven Acquisition, waarbij de concrete invulling steeds afhankelijk is van wat er bij de leverancier waarmee het experiment wordt aangegaan mogelijk is. Enerzijds heeft dat tot nu toe nog niet geleid tot een definitieve keuze voor een bepaalde leverancier, voor een bepaald model; anderzijds zijn al deze experimenten grotendeels gefinancierd met extra middelen buiten de reguliere collectievormingsbudgetten. Dat was wat mij betreft toch een van de belangrijkste boodschappen: iedere instelling zal steeds voor zichzelf proefondervindelijk uit moeten vinden welk model van PDA in de eigen situatie het best past. Er ligt geen kant-en-klare oplossing op de plank. En voor een goed experiment is wat extra geld geen overbodige luxe.

3) Het kan niemand ontgaan zijn: Rick is erg gegrepen door de Espresso Book Machine, alhoewel sommigen aanwezigen dat toch ook wel weer een stap terug vonden: waarom een geprint boek laten maken van iets dat digitaal beschikbaar is? Maar dat past nu eenmaal gewoon naadloos in zijn ‘Patron Knows Best’-filosofie: als een gebruiker een papieren versie wil, wie ben ik dan als bibliothecaris om die mogelijkheid niet te bieden? Ik heb er hier al een paar keer melding van gemaakt, maar doe het toch nog maar een keer: wil je ook het ‘wonder’ van de EBM een keer van dichtbij zien: kom naar Amsterdam en op 100 meter van de Universiteitsbibliotheek, in het American Book Center op het Spui, staat al bijna een jaar een EBM (en in Den Haag ook nog eens eentje).

De PDA-geest is uit de fles

Naast (hoe te) bezuinigen en (hoe te) overleven enerzijds en gezamenlijke opslagfaciliteiten voor gedrukt materiaal en de keuze voor een discovery tool anderzijds, is Patron Driven Acquisition (kort door de bocht: laat je gebruiker bepalen welke informatie de bibliotheek beschikbaar stelt) een van de hot items in de bibliotheekwereld. Het tijdschrift Collection Management besteedde recent een dubbelnummer aan het thema (volgens beproefd concept kort daarna verder uitgemolken met de publicatie van dezelfde artikelen in boekvorm à $ 125) en over een maand brengt ook De Gruyter een PDA-monografie op de markt. Het laatste nummer van Library Issues is eveneens aan PDA gewijd. De auteur, William Miller, heeft het terecht over Wild West toestanden rond de verschillende betaalmodellen die gehanteerd worden; dit is duidelijk nog een markt in volle beweging.

Rick Anderson van de University of Utah is een van de belangrijkste proponenten van PDA. Deze week publiceerde hij een post op The Scholarly Kitchen-blog waarin hij in een vraag-en-antwoord spel nog eens probeert uit te leggen waarom hij PDA zo’n waardevolle strategie beschouwt. Zijn post heeft inmiddels al 35 reacties opgeroepen. En er zijn natuurlijk afwijkende meningen, zoals van Barbara Fister (columniste van o.m. Library Journal en Inside Higher Ed) en Wayne Bivens-Tatum (Princeton University).

Deelnemers aan de komende ALA-conferentie in New Orleans wordt o.a. een volledige dag over het onderwerp voorgeschoteld. Voor diegenen die niet naar New Orleans afreizen is het misschien goed te horen dat op uitnodiging van de afdelingen HB en WB van de NVB Rick Anderson op donderdagmiddag 22 september in Amsterdam zal spreken. Niet alleen over PDA, maar ook over de toekomst van de wetenschappelijke bibliotheek, haar collecties en haar dienstverlening. Noteer de datum alvast, de officiële uitnodiging gaat binnenkort de deur uit.

Gutenberg Terror

Hij is nooit te beroerd om met de nodige prikkelende uitspraken een zaal goed wakker te houden, Rick Anderson, adjunct-bibliothecaris van de University of Utah. Rond het middaguur begon hij zijn presentatie op de UKSG-conferentie met de opmerking dat we na 500 jaar eindelijk verlost raken van The Gutenberg Terror. Dat gaat met horten en stoten, maar de dominantie van het gedrukte boek als belangrijkste distributiemiddel voor informatie is voorbij, en dat is maar goed ook. Weliswaar is een boek ideaal om langdurig in te lezen (maar wie doet dan nog, vroeg hij zich retorisch af) maar als middel om informatie te distribueren, laat staan om informatie in op te zoeken, is het boek een ramp en we mogen blij zijn dat Google zes jaar geleden het digitaliseren van onze boekenerfenis ter hand heeft genomen.

Vervolgens passeerden een aantal bekende thema’s de revue. De bibliotheek als monopolist van (wetenschappelijke) informatie bestaat niet meer. Niet langer is informatie schaars, maar de tijd en aandacht van diegenen die informatie nodig hebben. Daarom is het niet verwonderlijk dat studenten massaal hun zoektocht naar informatie bij Google beginnen. Om met Google te zoeken, heb je geen tutorial nodig. Als je een willekeurige bibliotheekcatalogus wil raadplegen gaat het je al snel duizelen. Het is ook niet langer verantwoord schaarse middelen te besteden aan informatie waarvan je niet zeker wat dat hij ook gebruikt (= uitgeleend) gaat worden. En dus moet je die schaarse middelen inzetten om alleen datgene te kopen waarvoor aantoonbare interesse is. Patron Knows Best en dus Patron Driven Acquisition (PDA). Niet om te kunnen bezuinigen op het collectievormingsbudget, voegde Anderson er snel aan toe, maar om alleen datgene aan te schaffen waar directe vraag naar is. Bibliotheken moeten niet langer hun ogen sluiten voor het feit dat het aantal uitleningen per student/medewerker bezig is aan een substantiële glijvlucht naar beneden om maar niet te spreken van het vele materiaal dat in het verleden aangeschaft maar nooit gebruikt is.

Dit alles vormde de aanloop naar wat Anderson als de bibliotheek van 2021 ziet. Hij noemde het met tongue-in-cheek zijn cautious predictions voor de komende tien jaar:

  • PDA is voor de meeste bibliotheken de kern van hun acquisitie-activiteiten, aangevuld met locally-centered collectievorming
  • de smartphone (de killer delivery app) is het dominante device, ook voor lezen
  • Printing-on-Demand voorzieningen voor gedrukt materiaal dat niet eens altijd in de bibliotheek zal worden opgenomen
  • er resteren nog maar een paar grote bibliotheken met een gedrukte collectie van enige omvang (en Utah zal daar niet bij horen)
  • het catalogusrecord zal verdwijnen, metadata zeker niet
  • de bibliotheekdiensten zullen volledig geïntegreerd zijn in de dienstverlening voor het onderwijs; de onzichtbare bibliotheek

Na Anderson sprak Brad Meyer over de barrières die (noodzakelijke) veranderingen kunnen frustreren en tegenhouden. Hij eindigde zijn presentatie met een stelling die door Anderson direct onderschreven zal worden: Stay True to Your Function, Let Go of the Form. Op Twitter circuleerde niet voor niets al snel deze tweet van Chris Keene: Anderson: Purpose of the library is not to be a wonderful collection, but to provide information what users want.

Rick Anderson ook een keertje horen spreken?  Dat kan in september in Amsterdam.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 48 andere volgers